Wat is het leukste dat je de afgelopen tijd hebt gedaan? Beschrijf de gebeurtenis. Wie waren erbij?

‘JA!’ riep ik luidkeels waarbij m’n stem zo’n gekke uithaal naar boven maakte, wat vrouwen blijkbaar overkomt bij dit soort gelegenheden. Eef is gevraagd en dus is de zoektocht naar DE JURK gestart. En voor die queeste vroeg Eef mij. ‘JA!’ riep ik extatisch, waarbij we een hysterisch dansje maakten zoals Amerikaanse tienermeisjes doen. De tijdelijke ontoerekeningsvatbaarheid die je in de greep neemt bij de woorden trouwen en jurk, hoe nuchter ik ook moge zijn, was blijkbaar meteen toegeslagen. We gaan een trouwjurk voor Eef kopen. “AAAH!” Een nieuw gilletje volgde veel te snel na de eerste, maar verbaasd waren we daarover al niet meer. We. Gaan. Een. Trouwjurk. Voor. Eef. Kopen.

Samen met Bea – La Mama – en vriendinnen Simone en Eva togen we naar DE WINKEL. Tussen twee haken, waarom horen woorden ineens in CAPSLOCK als het om zaken als trouwen en DE JURK gaat? Afijn, het zal de hysterie zijn. Want lichtelijk clichématig was het meteen al. Bij binnenkomst van trouwjurkenwinkel Assepoester – geen grap – was de ons zo kenmerkende nuchterheid direct ver te zoeken. Waar een stier bevangen wordt door een rode lap, kregen wij een waas van wit, kant, tule en borduursels te verwerken. En dat sloeg in als een mierzoete bom. “Ik wil er zelf ook een passen!” kirde Eva en ik tegen elkaar terwijl we ons vol overgave in de satijnen pracht stortten.

“Dit is ‘m!” hoorde ik op links. “Dit is een droom!” kwam van rechts. “Ik wil toch wel trouwen,” ontsnapte uit mijn mond. Eef keek ons geamuseerd aan. Alsof ze wist dat we eerst onze eigen tijdelijke idioterie de ruimte moesten geven, om daarna vol overgave als een ‘oooh en aaaah’ uitroepende entourage aan het werk te kunnen gaan. En zo geschiedde. Samen met een immer stralende verkoopster – ‘gezellig hè meiden?’ – dook Eef met een aantal witte droomopties de paskamer in.

Bij jurk twee gebeurde het. Een intense stilte volgde na de orkaan van geluk, kant, satijn, topjes, wit, veel wit, hysterie en nog meer wit. Onze adem stokte. Daar stond ze. De bruid. Onze Eef in de meest beeldige, passende, geweldige, adembenemende jurk. “Ja, ik wil,” zei zij vol overtuiging voor de tweede keer in korte tijd. ‘Wij ook,’ beaamde haar entourage, terwijl we tegelijkertijd een traan wegveegden. Met een professionele glimlach drukte de verkoopster ons champagne in de handen en werden de mobieltjes in gereedheid gebracht. ‘Gezellig hè meiden!’ zei de verkoopster weer. En weet je: in alle eerlijkheid was dat het ook. Een perfect gezellige middag, met slechts één nadeel. Nu wil ik ook.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s